بعد از گذشت سه دوره خونین که شامل دفاع مقدس مردم در برابر اهریمنان شوروی، خانه جنگی‌های نکبت‌بار داخلی و دوران سیاه طالبان، حکومت آقای کرزی با بوق و کر نای دموکراسی و مردم‌سالاری روی کارآمد. سیزده سال حکومت که مخالفان وافر و موافقان اندکی دارد، در راستای مدیریت جنگ هیچ پالسی مشخصی جنگی وجود نداشت و برنامه عملی و مفید فایده روی دست گرفته نشد. دوست و دشمن دولت و ملت در سیزده سال شناخته نشد. هرز گاهی طالبان و مخالفان دولت برادرخوانده می‌شد و گهگاه از شرور دستان این برادران ناراضی، اشک تمساح ریخته می‌شد و رئیس‌جمهور درملأعام مویه می‌کرد. به‌صراحت گفته می‌توانم که استراتژی جنگ با مخالفان داخلی و خارجی در زمان آقای کرزی کاملاً مضحک و مشمئزکننده بود. سیاست بود که مردم کوچه و بازار هم آن را به‌خوبی طراحی می‌کرد. در آن مدت مدید بارها و بارها هم‌وطنان ما و عزیزان ما سفاکانه و بی‌رحمانه شهید شدند. حکومت وحدت ملی نیز به ادامه سیاست‌های غلط آقای کرزی گام برمی‌دارد. تنها وجه تمایز این دو حکومت در به‌کارگیری الفاظ و کلمات است که کرزی برادر می‌خواند اشرف غنی می‌گوید سرکوب کنید؛ اما این سرکوب کردند از خود برنامه عملی و پالسی مشخص جنگی نیاز دارد که متأسفانه خبری از آن نیست. تا هنوز دولت افغانستان وزیر جنگ ندارد. ریاست امنیت توسط سرپرست اداره می‌شود. اکثراً کسانی در رأس قوت‌های دفاعی گماشته شده که از دفاع و جنگ چیزی نمی‌دانند. از صدای شلیک مرمی به‌شدت هراس دارند. مدیریت جنگ، مردان آب‌دیده و نترس را می‌طلبد که عملاً میدان جنگ را تجربه کرده باشند نه افراد که تمام عمر خود را پشت دروازه دفاتر C.I.A، I.S.I و K.G.B سپری کرده‌اند. با حفظ احترام به تک‌تک نیروهای عزتمند امنیتی؛ خصوصا کسانی که صادقانه دارند زحمت می‌کشند اما یک تعداد مزدوران در صفوف این صنف معزز جاسازی گردیده است که قصدا جوانان ما را هیزم سوخت دشمن قرار داده و برای باداران خارجی‌شان خوش‌خدمتی دارند. که انتقال دادن 500 سرباز از نا امن ترین وایت کشور بدون تامیت امنیت شان این گونه دسیسه های پلان سده است. گفته‌های چند ماه قبل وزیر داخله و یکی از فرماندهان امنیتی ولایت هرات که می‌گفت 50 فی صد پلیس به دولت کار می‌کنند، دلیل این ادعاست. دولت با عزم راسخ و صادقانه جنگ را مدیریت کند. بیشتر از این اراده مردم را به سخره نگیرند. هرچه زودتر وزیر دفاع و ریاست امنیت ملی را به دست افراد متعهد، صادق، بادیانت و مجرب بسپارد. تا این‌گونه هرروز شاهد قربانی شدن عزیزانمان نباشیم.

از داخل حادثه گزارش دادن به افراد انتحاری و انفجاری، بدترین خجالت و ننگ برای مسؤولین امنیتی و حکومتی است.

شرمتان باد با این‌گونه رسوایی!!!